Bir bahar sabağında çıktı karşıma

Gözlerindeki o ışık varya o bile yetti beni sarmasına

Ardındaki sevdalar artık yoktu sevinçti ,aşktı çocuktu İMGE

Beklenilen,sevgiye aç doğmamış bir bebekti İMGE

Hasret ona olan uzaklıktan çok onu yakan güneşin kendisiydi

İmge benim gökkuşağım onun ise yeganesiydi

Şimdi daha iyi anlıyorum bu duyguların kendi yaşamımda canlanmasını

İmge artık doğmuştu ve adını annesi koymuştu

Umut,sevda ve aşk bi zincirse İmgede onu saran düğümleyendi.

Bende seviyorum artık doğruyu bende görüyorum  

Aşk değil biliyorum ama inadına büyütüyorum İmge bebeği

Seni seviyorum...
Çünkü her sabah kalktığımda

    Bir günü daha seninle geçirecek olmanın mutluluğunu yaşatıyorsun bana...

         Ben güne seninle başlıyorum...

Ve hergün gün hayatı yeniden keşfediyorum...

       Seni seviyorum...
Çünkü gökkuşağının her tonunu gölgede bırakan

         en parlak renksin sen... 
Herşey senin rengini taşıyor...

       Ve benim için ancak o zaman anlamlı oluyor.

   Seni seviyorum...
Çünkü soğuk günlerde içimi ısıtan meltemsin...

Sıcak günlerde içime ferahlık veren kuzey rüzgarı...

 İliklerime işleyerek esiyorsun...

     Seni seviyorum...
Çünkü herşeyde sen varsın...

 Nasıl olmayacaksın ki?

     Sanki sen doğduğumdan beri içimdeydin...

     Yüreğimin en derin köşesindeydin...

    Sanki ortaya çıkmak için beni bekliyordun...

    Ve ben orada olduğunu farkedince hakettiğin yere çıkardım seni...

Seni seviyorum...
Çünkü hep benimlesin...

Seni görmem için yüzüme bakmam gerekmiyor... 
Gözümü kapatsam oradasın...

   Gördüğüm her yüz aslında sensin....

Seni seviyorum...
Çünkü gözlerinin içindeki binlerce yıldız gecenin karanlığını delip geçiyor...

Sen bana bakarken ben kendimi yıldızlara bakıyor gibi hissediyorum...

O yıldızların parlaklığında kaybediyorum kendimi...
Gözlerim kamaşıyor ama şikayetçi değilim aydınlığından...

Güneş doğmasa, yıldızlar kaybolmasa diyorum...

Ama biliyorum ki güneşim de sen olacaksın gecenin sonunda...

Bu kez daha parlak, daha aydınlık çıkacaksın karşıma...

Seni seviyorum...
Çünkü saçların ellerimin arasında kayıp giderken 

Dünyadaki cenneti bulmuş gibi hissediyorum kendimi...

Cennetin sahibi sensin...

Ve biliyorum ki sadece izin verdiklerin girebilir o cennete...

Ben o cennette kalmaya kararlıyım...

Seni seviyorum...

trende biletsiz sevdalar vardı
vagonlar kaçaklara göz yumarlardı
aksada yüreklere kar pınarları
sevdanın arkası var ardı bahardı

istanbul ağlıyor sen ağlıyorsun
hadi git git artık [sevdiğin bekliyor] ne duruyorsun
yolcular hep kaçak bizse tutuklu
gözler ağlıyor tutkulu çocuksu

yıldız avlarım göğün mavisinde
her dem bakışlarını gözlerinin deryasında
pusu duran ellerimi sana tuzaklarım
her tetik düşürdüğünde gözlerin ölüme az kalır
yalnız gördü ya gelir bende kalır yalnızlık uzar geceler
istanbula yağmur yağar karla karışık
karı ayıklar yağmur kokularını alırım koynuma
ot koyarım göz ucuma anlarım yine yangın yine hasret
yıkanan istanbuldan düşen payıma
bi de yüzünün giderken ki ıslaklığı

gül damlası düşmüş ateş yurduydu
dağlara dil uzatan narlı kuyuydu
yağsada gönüllere gam geceleri
ceren yarasında aşk [dert] büyütürdü

istanbul ağlıyor ben ağlıyorum
hadi kalk gel artık dayanamıyorum
yolcular geldiler sen yoksun içinde
yüreğim can veriyor acılar içinde

ben aşkı birtek senin gözlerinde tattım
doya, doya tek seni andım bu kalbimde
tek seni taşıdım
kimselere vermedim yerini
vermeye kıyamadım
çünkü halen sen yatıyorsun o güzel yerde
insanlara dünyada vereceğin en güzel yerde
kalbimdeydin
ama en çok gözlerindi aklımda kalan
bu aşkı bana tattıran gözlerin
o kadar yıl geçsede aklımdan bir türlü gitmeyen; o güzel gözlerin